تاريخ : پنج شنبه 14 شهريور 1387

اطلاعات مركز آمار ايران نشان مي دهد / ثروتمندان 28 برابر فقيران پوشاك مي خرند

مركز آمار ايران نهادي معتبر و مرجع در زمينه محاسبات، گردآوري و اننتشار هرگونه آمار اقتصادي است.
تحليل آمارها از اوضاع اقتصادي و بخش هاي مختلف مي تواند در درجه اول مسوولان و سپس مردم را به شناسايي دقيق اوضاع كمك كند.
در صنعت پوشاك آن طور كه بايد، آمار مشخص و مستندي وجود ندارد. دليل آن هم خيلي ساده است.
حجم زيادي از انواع لباس هايي كه در داخل كشور توليد و توزيع مي شود توسط كارگاه هاي خانگي يا به اصطلاح زيرزميني (منظور كارگاه هايي كه مجوز ندارند) توليد مي شوند كه چون وزارت صنايع و معادن آنها را نمي شناسند لذا آمارهاي توليد آنها نيز در دسترس نيست.
در برخي خيابان هاي مركزي تهران و در ساختمان هاي قديمي چرخ هاي بزرگ خياطي وجود دارد كه در طول روز حجم زيادي از انواع تريكوهاي مردانه، زنانه و بچه گانه توليد مي كند.
بر روي نحوه توليد اين پوشاك هيچ نظارتي وجود ندارد و لذا نخ ها و رنگ هايي كه در آنها به كار مي رود نيز مشمول نظارت نيستند. اين در حالي است كه به اعتقاد كارشناسان نساجي نبايد از هر نوع نخي يا رنگي در دوخت لباس هاي زير يا لباس هاي زنانه و بچه گانه استفاده شود.
استفاده از الياف مصنوعي و شيميايي در لباس هاي زير پوشاك بچه گانه مي تواند اثر سوء پوستي و حتي عوارضي در سيستم بدن به همراه داشته باشد.
بعضي اوقات افراد به يك نوع بيماري پوستي دچار مي شوند و كلي هم به پزشك مراجعه مي كنندتا آن بيماري درمان شود، غافل از اينكه دواي آن عدم استفاده از يك سري پوشاك است!
لذا شايسته است و توصيه مي شود براي خريد پوشاك مورد نياز حتما به فروشگاه ها و بوتيك هاي معتبر مراجعه كنيد. ضمن اينكه جنس الياف و نخ به كار رفته در لباس توسط ليبل در قسمت داخل لباس ها مشخص شده است. لباس هاي زير بايد حتي الامكان از جنس الياف طبيعي (پنبه) باشند.
اما بحث مورد نظر در اين گزارش بيشتر تاكيد بر روي يافته هاي مركز آمار ايران است.
مركز آمار ايران در تازه ترين گزارش خود سهم هزينه هاي غيرخوراكي دهك دهم به دهك اول در سال 1385 را منتشر كرده است.
اين گزارش نشان مي دهد گروه هاي ثروتمند جامعه 28 برابر گروه هاي فقير و كم درآمد جامعه براي خريد پوشاك و كفش هزينه مي كنند. به بيان ساده تر به ازاي هر هزار تومان خريد پوشاك توسط گروه هاي كم درآمد، 28 هزار تومان ثروتمندان جامعه لباس خريداري مي كنند.
تحليل كلي كه مي توان درباره فاصله قابل توجه هزينه هاي پوشاك بين ثروتمندان وفقراي جامعه ارايه كرد اين است كه در كشورما اهميت به لباس و پوشش تن رابطه مستقيم با سطح رفاه افراد دارد!
خانواده هايي كه در طول ماه به سختي مي توانند هزينه هاي اجاره خانه، خورد و خوراك، تحصيل و بيماري را بپردازند هرگز حتي فكر خريد يك دست پوشاك را هم نمي كنند. چه برسد به آنكه وقت صرف رفتن به پاساژهاي تجاري و ديدن ويترين بوتيك ها را كند! البته اين فرهنگ غلط و منسوخ شده است، اما واقعيتي است كه در جامعه ما وجود دارد.
اما گروه پوشاك بازارنامه دنياي اقتصاد توصيه مي كند خريد پوشاك بايد به اندازه خريد مواد غذايي براي افراد يك جامعه اهميت داشته باشد.
كشور ما به لحاظ ميانگين سني مردم آن، كشوري تقريبا جوان محسوب مي شود اما آمار مصرف پوشاك در آن اين واقعيت را تكذيب مي كند!
براي جوانان بايد پوشاك نو و خريد آن اهميت داشته باشد. افراد بايد لااقل با تغيير فصل، پوشش خود را تغيير دهند.
حتي توصيه مي كنيم تغيير پوشاك به تن شده بايد هفتگي باشد.تحليل اطلاعات اقتصادي خانوارها در سال 84 نشان مي دهد ميانگين هزينه اي كه خانواده ها براي خريد پوشاك كرده اند در مقايسه با هزينه خوراكي بسيار اندك بوده است. خانواده هاي ايراني در طول سال حدود 5درصد از كل هزينه هاي سالانه آن را صرف خريد پوشاك مي كنند.
آمار خريد پوشاك در ايران نشان مي دهد نرخ تعويض لباس در كشور ما بسيار پايين است. البته وضعيت براي گروه هاي پردرآمد جامعه درست بر عكس است.