تاريخ : پنج شنبه 14 شهريور 1387

اطلاعات مرکز آمار ایران نشان می دهد / ثروتمندان 28 برابر فقیران پوشاک می خرند

مرکز آمار ایران نهادی معتبر و مرجع در زمینه محاسبات، گردآوری و اننتشار هرگونه آمار اقتصادی است.
تحلیل آمارها از اوضاع اقتصادی و بخش های مختلف می تواند در درجه اول مسوولان و سپس مردم را به شناسایی دقیق اوضاع کمک کند.
در صنعت پوشاک آن طور که باید، آمار مشخص و مستندی وجود ندارد. دلیل آن هم خیلی ساده است.
حجم زیادی از انواع لباس هایی که در داخل کشور تولید و توزیع می شود توسط کارگاه های خانگی یا به اصطلاح زیرزمینی (منظور کارگاه هایی که مجوز ندارند) تولید می شوند که چون وزارت صنایع و معادن آنها را نمی شناسند لذا آمارهای تولید آنها نیز در دسترس نیست.
در برخی خیابان های مرکزی تهران و در ساختمان های قدیمی چرخ های بزرگ خیاطی وجود دارد که در طول روز حجم زیادی از انواع تریکوهای مردانه، زنانه و بچه گانه تولید می کند.
بر روی نحوه تولید این پوشاک هیچ نظارتی وجود ندارد و لذا نخ ها و رنگ هایی که در آنها به کار می رود نیز مشمول نظارت نیستند. این در حالی است که به اعتقاد کارشناسان نساجی نباید از هر نوع نخی یا رنگی در دوخت لباس های زیر یا لباس های زنانه و بچه گانه استفاده شود.
استفاده از الیاف مصنوعی و شیمیایی در لباس های زیر پوشاک بچه گانه می تواند اثر سوء پوستی و حتی عوارضی در سیستم بدن به همراه داشته باشد.
بعضی اوقات افراد به یک نوع بیماری پوستی دچار می شوند و کلی هم به پزشک مراجعه می کنندتا آن بیماری درمان شود، غافل از اینکه دوای آن عدم استفاده از یک سری پوشاک است!
لذا شایسته است و توصیه می شود برای خرید پوشاک مورد نیاز حتما به فروشگاه ها و بوتیک های معتبر مراجعه کنید. ضمن اینکه جنس الیاف و نخ به کار رفته در لباس توسط لیبل در قسمت داخل لباس ها مشخص شده است. لباس های زیر باید حتی الامکان از جنس الیاف طبیعی (پنبه) باشند.
اما بحث مورد نظر در این گزارش بیشتر تاکید بر روی یافته های مرکز آمار ایران است.
مرکز آمار ایران در تازه ترین گزارش خود سهم هزینه های غیرخوراکی دهک دهم به دهک اول در سال 1385 را منتشر کرده است.
این گزارش نشان می دهد گروه های ثروتمند جامعه 28 برابر گروه های فقیر و کم درآمد جامعه برای خرید پوشاک و کفش هزینه می کنند. به بیان ساده تر به ازای هر هزار تومان خرید پوشاک توسط گروه های کم درآمد، 28 هزار تومان ثروتمندان جامعه لباس خریداری می کنند.
تحلیل کلی که می توان درباره فاصله قابل توجه هزینه های پوشاک بین ثروتمندان وفقرای جامعه ارایه کرد این است که در کشورما اهمیت به لباس و پوشش تن رابطه مستقیم با سطح رفاه افراد دارد!
خانواده هایی که در طول ماه به سختی می توانند هزینه های اجاره خانه، خورد و خوراک، تحصیل و بیماری را بپردازند هرگز حتی فکر خرید یک دست پوشاک را هم نمی کنند. چه برسد به آنکه وقت صرف رفتن به پاساژهای تجاری و دیدن ویترین بوتیک ها را کند! البته این فرهنگ غلط و منسوخ شده است، اما واقعیتی است که در جامعه ما وجود دارد.
اما گروه پوشاک بازارنامه دنیای اقتصاد توصیه می کند خرید پوشاک باید به اندازه خرید مواد غذایی برای افراد یک جامعه اهمیت داشته باشد.
کشور ما به لحاظ میانگین سنی مردم آن، کشوری تقریبا جوان محسوب می شود اما آمار مصرف پوشاک در آن این واقعیت را تکذیب می کند!
برای جوانان باید پوشاک نو و خرید آن اهمیت داشته باشد. افراد باید لااقل با تغییر فصل، پوشش خود را تغییر دهند.
حتی توصیه می کنیم تغییر پوشاک به تن شده باید هفتگی باشد.تحلیل اطلاعات اقتصادی خانوارها در سال 84 نشان می دهد میانگین هزینه ای که خانواده ها برای خرید پوشاک کرده اند در مقایسه با هزینه خوراکی بسیار اندک بوده است. خانواده های ایرانی در طول سال حدود 5درصد از کل هزینه های سالانه آن را صرف خرید پوشاک می کنند.
آمار خرید پوشاک در ایران نشان می دهد نرخ تعویض لباس در کشور ما بسیار پایین است. البته وضعیت برای گروه های پردرآمد جامعه درست بر عکس است.