تاريخ : چهارشنبه 6 شهريور 1387

قطع مجدد برق در شب چهارم کنسرت همایون شجریان / ... شکایت کجا برم؟!

اولین کنسرت مستقل همایون شجریان هم به شب آخر رسید و اجرایش در ایران پایان یافت. این خبر البته به شکل ساده ای شاید از موفقیت اجرای پسر استاد بزرگ در ایران خبر دهد.

اما قضیه شاید به این سادگی هم نباشد.قطع برق در دو شب آخر اجرا شبهاتی را در مورد عمدی بودن این عمل باعث شد. البته در این میان قطع برق در تهران که شاید در این زمان عادی به نظر برسد وسیله توجیه کسانی است که برای چنین اجراهایی حتی از قبل پیش بینی نمی کنند که ممکن است این اتفاق بیفتد، پس باید چاره ای اندیشید. پس ناچاریم اندکی به عقب برگردیم و نمونه هایی را از عمدی بودن این جریانات بازگو کنیم؛ نمونه هایی که البته ربطی به قطع برق در سال های قبل نداشت.
استاد عصبانی شد،از روی سن رفت
نمونه اول به اجرای استاد شجریان با حسین علیزاده، کیهان کلهر و همایون شجریان مربوط است. البته کنسرتی که در سال 85 برگزار شد، یعنی کنسرت دوم استاد در ایران بعد از سال ها از کنسرت بم. در یکی از قطعات هنگامی که قطعه ضربی مشغول نواختن بود و استاد آن را همراهی می کرد، صدای سالن یاری نکرد و صدا مرتب قطع شد. تداوم این عمل استاد را وادار کرد اجرا را متوقف کند، دقیقه ای سکوت و بعد عصبانی شدن. استاد شجریان میکروفن را با شدت از مقابلش دور می کند و از جا برمی خیزد. به همراه او گروهش نیز از جایشان بلند می شوند و صحنه را ترک می کنند. این عمل گروه اساتید با تشویق حاضران همراه می شود. پس از حدود 15دقیقه با رفع اشکال (!) صدا، گروه مجددا به روی صحنه می آید و به اجرای برنامه می پردازد.
صدای گوشی ها قطع شد
نمونه دوم البته باز می گردد به اجرای استاد حسین علیزاده و ژیوان گاسپاریان در کاخ نیاوران، که از قول یکی از خواننده های گروه، گوشی هایی که قبلا امتحان شده و در اختیار گروه قرار گرفته بودند، ناگهان قطع می شود و خواننده ها دیگر صدای ساز ها را نمی شوند. اما جمعیت از این ماجرا چیزی متوجه نمی شود، چون اجرا به قدری استادانه به پایان می رسد که شبهه ای باقی نمی ماند.
برق رفت،نه یک شب که دو شب!
اما کنسرت همایون شجریان که در جایگاه خلف پدر و استاد خود قرار دارد. به همراه گروه دستان در حال اجرا است که ناگهان برق سالن قطع می شود و تاریکی فضا را در بر می گیرد. با تاریکی مطلق پس از مدتی چراغ موبایل ها که از گوشه و کنار روشن می شود و آنها که به دنبال جاهای خود می گردند، با نور موبایل بر جایشان می نشینند. اندکی بعد زمزمه های مردم که آواز می خوانند، از گوشه و کنار سالن به گوش می رسد: یار دبستانی من، با من و همراه منی.. این اتفاق در شب آخر کنسرت هم تکرار می شود. برق می آید و گروه به کار خود ادامه می دهد. در شب آخر پدر به تقاضای پسر روی سن می آید و نکاتی را یادآور می شود.
محمدرضا شجریان با وصل شدن بخشی از برق اضطراری تالار وزارت کشور روی صحنه آمد و از تماشاگران به خاطر صبوری و تحمل شان قدردانی کرد. آقای آواز ایران گفت: دست یکایک شما را می بوسم. شما که تا این قدر این گونه رفتارها را تحمل می کنید، رفتارهایی که به نظرم جز شیطنت چیزی نیست. او ادامه داد: باید از وزارت کشور که صاحبخانه است، پرسید که چرا برق چنین تالاری در چنین شرایطی قطع می شود؟! اما این مشکل ما است که هیچ کس پاسخگوی ما نیست.
او سخنان خود را با خواندن این بیت ادامه داد: «از دشمنان شکایت برم به دوستان، چون دوست دشمن است شکایت به کجا برم.»
شجریان مطرح کرد: کسانی که فکر می کنند می توانند جلوی این برنامه ها و این جمع شدن ها را بگیرند، سخت در اشتباهند. تا زمانی که زبان فارسی هست، موسیقی فارسی هم هست و هیچ کس نمی تواند جلوی زبان و موسیقی ما را بگیرد.
استاد آواز ایران در پایان سخنانش گفت: اعصاب بچه های ما را خرد کردند اما باید تحمل مان پیش از این ها باشد تا بتوانیم در کنار هم زندگی کنیم.
همایون شجریان نیز بعد از سخنان پدرش با قدردانی از تحمل حاضران گفت: از استاد شجریان هم ممنونم که با سخنان شان ما را حمایت کردند.
او توضیح داد: شب گذشته با تمام زحماتی که کشیده شد، به دلیل شرایط نور سالن، فیلمبرداری بخش نخست کنسرت امکان پذیر نبود و به همین دلیل امشب جای دو بخش برنامه را عوض کردیم.
همایون سپس بعد از نواختن قطعه بی کلام «اشتیاق»، به اجرای قطعات «خورشید آرزو»، «تصنیف چین زلف» و «عشق پاک» پرداخت که درست وسط اجرای قطعه اول کنسرت، برق اضطراری سالن برای لحظه ای قطع شد و مردم با کف زدن هایشان، همایون شجریان را در اجرای برنامه خود همراهی کردند تا این که بعد از لحظه ای برق عادی در تالار بزرگ وزارت کشور وصل شد.
بعد از اجرای هر دو بخش این برنامه، استاد آواز ایران به دعوت پسرش روی صحنه رفت، دسته گل های اهدایی او را گرفت و در شرایطی که تمام سالن با فریادهایشان، خواستار اجرای «مرغ سحر» بودند، این قطعه را برای حاضران اجرا کرد. همایون نیز پدرش را در اجرای این قطعه همراهی کرد